Kryzys finansowy

Do tego największego kryzysu finansowego w dziejach doszło na początku XX wieku. 24 października 1929 roku – czyli w dzień historycznego „Czarnego czwartku” – na nowojorskiej giełdzie Wall Street nastąpił potężny krach: ceny akcji gwałtownie spadły, a świat zaczął pogrążać się w potężnej depresji. Aktywna walka z kryzysem finansowym trwała do 1933 roku.

W Stanach Zjednoczonych kryzys finansowy próbowano zwalczyć przez wprowadzenie zewnętrznych audytorów

W Stanach Zjednoczonych kryzys finansowy próbowano zwalczyć przez wprowadzenie zewnętrznych audytorów

Rządy państw, osłabionych po I wojnie światowej, ze wszystkich sił i na wszystki Skutki Wielkiej Depresji udało się – z grubsza – zniwelować w połowie lat 30-tych ubiegłego wieku. Mimo to, efekty krachu odczuwane były jeszcze co najmniej do połowy stulecia. Wtedy dopiero strach przed finansową zapaścią przeminął. A raczej – został uśpiony po to, by mógł się ponownie pojawić w świadomości społecznej w 2008 roku, kiedy to kryzys finansowy na nowo zmonopolizował nagłówki publikacji i zdominował polityczne dyskusje. Debata o tym, czy zapowiadana depresja XXI wieku faktycznie zagraża światu, czy może jest jedynie globalną mrzonką i politycznym straszakiem trwa do dziś. Żeby odpowiedzieć sobie na to pytanie, i żeby zrozumieć zagrożenia, jakie niesie za sobą współczesny kryzys finansowy (a co za tym idzie, także kryzys gospodarczy) – należy przede wszystkim wyjaśnić, choćby w oparciu o nakreśloną we wstępie wiedzę historyczną, czym jest krach, jak do niego dochodzi i jak można mu przeciwdziałać.

Czym jest kryzys finansowy?
Kryzys finansowy to – w najprostszym ujęciu – ogólny spadek płynności finansowej danego rynku, powodowany najczęściej wprowadzaniem nieprzemyślanych, błędnych zmian, niewypłacalnością podmiotów rynkowych czy zmniejszeniem skali produkcji konkretnych dóbr.

Kryzys finansowy może mieć różne postaci. Czasami przybiera formę kryzysu walutowego (gwałtowne załamanie kursów waluty danego kraju), kryzysu bankowego (kiedy banki danego kraju nie są w stanie wypełniać swojej kredytowej funkcji oraz stoją na krawędzi niewypłacalności względem depozytariuszy), kryzysu zadłużenia zagranicznego (gdy dany kraj nie jest w stanie obsługiwać swojego zadłużenia zagranicznego) i kryzysu systemu finansowego (kiedy dochodzi do całkowitego załamania funkcjonowania rynków i instytucji finansowych danego kraju). Warto przy tym zaznaczyć, że różne rodzaje kryzysu mogą występować w ramach wzajemnych następstw i ujawniać się w tym samym czasie. Niezależnie jednak od specyfikacji krachu finansowego – jego konsekwencją jest zawsze bardzo dotkliwy i odczuwalny najmocniej przez najsłabsze jednostki kryzys gospodarczy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*